INFP Nederland   INPP
Institute for Neuro-Physiological Psychology
NEDERLAND
 
  Home INPP      


Info INPP

NOV
   Wat is NOV?
   Oorzaken NOV
   Symptomen NOV
   NOV ontdekken
   Volwassenen NOV

Theorie

Reflexen

In de klas

Behandeling

Cursussen

Leeshoek

Nieuws

 

Sitemap

NOV bij volwassenen

Hoewel veel van de informatie op deze website betrekking heeft op kinderen, is Neuro-OntwikkelingsVertraging niet uitsluitend een probleem van kinderen.
Wanneer er een groep van reflexen aanwezig blijft vanaf de vroege jeugd, zullen de met deze reflexen geassocieerde problemen zich manifesteren op een bepaald moment in de groei-jaren tot volwassenheid. Echter, wanneer de reflexen nog in lichte mate aanwezig zijn kan het kind vaak compenseren en de schijn ervan geven dat hij/zij de eisen van de school en het opgroeien goed aan kan. Het individu kan toch in het nadeel blijven, omdat compensatie altijd ten koste van iets anders zal gaan en dat is dan vaak het emotionele functioneren, het zelfvertrouwen en het aankunnen van toenemende hoeveelheden stress.

Dr. Lawrence Beuret werkt in Chicago met jonge volwassenen en ontdekte dat dit vaak opgaat voor studenten die voor het eerst problemen beginnen te ondervinden als zij aan vervolgstudies beginnen. De combinatie van op zichzelf gaan wonen, nieuwe vrienden moeten maken en grote hoeveelheden leeswerk in een minder gestructureerde leeromgeving, brengen problemen naar voren die eerder door het compensatiegedrag verborgen bleven. Beuret ontdekte dat, wanneer deze problemen gecorrigeerd werden op een neurologisch en fysiek niveau, de studenten hun gekozen studierichting succesvol vervolgden.
Blythe en McGlown ontdekten (1979,1980) dat bij ongeveer 75 procent van de patiënten met pleinvrees/straatvrees er opspeurbare defecten in het centrale zenuwstelsel waren. De problemen uiten zich in het aanwezig zijn van een groep van primitieve reflexen en onontwikkelde posturale reflexen, visuele perceptie en problemen in de oogbeweging deze zijn direct gerelateerd aan problemen met het evenwicht, "duizeligheid" en angst.

Angst is een fundamentele menselijke emotie die ieder van ons zal ondervinden op bepaalde momenten in het leven. Lichte of gematigde angst is een nuttige stimulans tot motivatie, bescherming en aanpassing. Echter, overmatige angst verstoord het sociale, beroepsmatige en emotionele functioneren en wordt ervaren als grote nood.

Angst wordt op drie manieren beleefd:

  • cognitief (in de gedachten van een persoon)
  • lichamelijk (in fysische en biologische acties)
  • gevoelsmatig

Vele van de behandelingen van angst zijn gericht op de cognitieve en gedragsaspecten, door het proberen te veranderen van gedrag en acties ten opzichte van de angstopwekkende situaties.
Hoewel in veel gevallen de cognitieve gedragsveranderingstechnieken succesvol zijn, zullen voor de derde groep de fysieke gevoelens van angst zo hevig zijn, dat het gevoel elke poging van hogere (cognitieve) centra in de hersenen om controle te behouden overheersen. Fysische veranderingen zoals oppervlakkige ademhaling, droge mond, koude handen en voeten, strakgespannen gevoel in de borst, zwaar gevoel in de maag, snelle polsslag, lichthoofdig voelen, duizeligheid en gespannen spieren komen zo intensief op, dat het individu niet meer in controle is van zijn/haar acties. Tijdelijk verlies van de controle van de hersenschors wordt ervaren als desoriëntatie en in sommige gevallen als paniek. Sommige psychologen nemen nu aan dat er soms een fysische of biologische basis is voor extreme angst.

Blythe ontdekte dat volwassenen die recidivist waren (die enige tijd beter waren, maar bij wie dan toch weer de symptomen terug kwamen) en degenen die niet reageerden op de verschillende therapieën (ondanks een sterke wil om beter te worden) allen tekenen van neurologische disfunctie gerelateerd aan onvolwassen reflexen vertoonden. Hieronder vallen onder meer problemen met evenwicht, coördinatie, perceptuele vaardigheden en het functioneren van het sympathische gedeelte van het autonome zenuwstelsel (het gedeelte van het zenuwstelsel verantwoordelijk voor de onwillekeurige reacties, met name de reacties op gevaar). Deze versterkte reactie kan op zijn beurt weer leiden tot het ervaren van grotere angst, angst voor de angst in de toekomst (anticiperende angst) en aanpassend gedrag welke misplaatst is in de situatie, resulterend in vermijdingsgedrag, frustratie, woede en soms depressie.

Wanneer Neuro-OntwikkelingsVertraging een factor is, kan dit verholpen worden door de onderliggende fouten te herstellen waardoor de persoon weer controle over zijn hersenen krijgt. (Slechts enkele emotionele problemen zijn verbonden aan NOV)

Als u vermoedt dat Neuro-OntwikkelingsVertraging een factor zou kunnen zijn voor uw problemen, vul dan de 'INPP vragenlijst analyse volwassenen' in (zie Behandeling > Vragenlijst > Volwassenen).

 

> Vragenlijst

> Kostenoverzicht

> Reacties op...

Disclaimer

© INPP Nederland